فرهنگ نصیحت قسمت اول
29 بازدید
محل نشر: نشریه فرهنگ کوثر شماره 39 و
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
خلاصه مطالب گفته شد در این سالهای اخیر برای وجوب نصیحت ائمه به روایاتی با این مضمون استناد می شود. ولی ابتدا باید پاسخ دو سؤال روشن گردد: 1- مقصود از ائمه واجب النصیحه کیست؟ 2- منظور از نصیحت ائمه چیست؟ در پاسخ به سؤال اول به مطالب زیر اشاره شد: 1- روایت کافی در باب نصیحت ائمه مقصود از ایشان را توضیح داده است. 2- قدر مسلم این است که ائمه مسلمین شامل ائمه معصوم علیهم السلام نیز می شود. 3- ائمه جائر یعنی آنان که غاصبانه بر مسلمین حکومت کنند از نظر خدا و رسول ائمه مسلمین نیستند. 4- اگر منظور، ائمه ناحق باشد دستور همراهی آنها با رسالت پیامبر (ص) منافات دارد. 5- روایات بسیاری نیز نقل شد که مؤید آنند که مقصود از ائمه مسلمین، اهل بیت علیهم السلام است. و اما پاسخ سؤال دوم، با توجه به این نظر به دلایل زیر معنای نصیحت ائمه را نمی توان ارشاد، راهنمایی و ارائه شیوه مملکت داری دانست: 1- لازمه آن معنا نفی علم، عصمت و تقدم ایشان در تمام امور است. 2- تحقق آن معنا آن هم از هر مؤمن مکلف نه عقلایی است و نه عرفا ممکن است. 3- هیچ یک از اصحاب متعهد و راستین پیامبر و ائمه به آن معنا از نصیحت عمل نکرده است. 4- استقبال پیامبر و ائمه علیهم السلام از نظر دیگران دلیل بر وجوب نصیحت اشیان نیست و علل دیگری دارد. 5- نصیحت در روایات مشابهی به کار رفته است که نمی تواند به معنای ارشاد و راهنمایی باشد.
آدرس اینترنتی