سینمای ما باید اعتماد را میان جامعه و مدیران ایجاد کند
34 بازدید
موضوع: ارتباطات
مصاحبه کننده : خبرگزاری سینمای ایران
محل مصاحبه : هجدهمین نمایشگاه بین المللی قران
نحوه تهیه : فردی
تاریخ نشر : Sep 1 2010 12:00AM
تعداد شرکت کننده : 0

حجت الاسلام و المسلمین محمد خوش نظر مشاور جوانان بخش پژوهش هجدهمین نمایشگاه بین المللی قرآن کریم ناتوانی در ارائه آموزه اعتقادی و ترسیم یک مدل کاربردی از زندگانی ائمه برای رسانیدن مردم به افق متعالی مکتب تشیع را ضعف مهم سینما در شرایط کنونی دانست.

حجت الاسلام و المسلمین محمد خوش نظر به خبرنگار سینماپرس گفت: به این علت که سینما رسانه ای تاثیرگذار در جامعه است و پیامرسانی شاخصه آن به شمار می رود سینماگر نمی تواند ادعا کند که من از تولید خود منظور خاصی ندارم یا نسبت به سرنوشت جامعه و افکار عمومی بی تفاوت هستم و از آنجا که این تاثیرگذاری یا در راستای تعالی و رشد فرهنگی جامعه و یا بر خلاف این مسیر ارتقای فرهنگی است بر این مبنا ما باید به تحلیلی درست از چارچوب  ورود سینما به مباحث اخلاقی دست یابیم.

وی افزود:در سینما نگاههای متفاوتی نسبت به جریان های سیال اجتماعی و سیاسی وجود دارد که برخی از هنرمندان را به سمت و سوی منفعت گرایی صرف یا از آب گل آلود ماهی گرفتن می کشاند و این رویکرد که بر مبنای نگاه دنیای سرمایه داری شکل گرفته بدون توجه به اخلاقیات و با جهت گیری اقتصادی و ژست روشنفکرانه مرزهای اخلاق و دین را آنگونه که خود می خواهند شکل می بخشند و در واقع اخلاق را مولفه ای می دانند که برگرفته از تمایلات انسانهاست و برای مردم جذابیت عمومی دارد و طبق این نگرش هر چیزی را که جامعه درست بداند بر انجام آن رنگی شرعی می پاشند و طبق این گزاره است که شاخص سینمای برآمده از مناسبات سرمایه داری همان عرفی سازی اخلاق است و هرچه جامعه بخواهد و بازارش گرم باشد تولید می کنند.

این کارشناس مذهبی ادامه داد: در مناسبات تولیدی غرب به این مساله توجه ویزه ای شده که چه بسازیم تا به منافع مادی بیشتری برسیم و به بایدها و نبایدها توجهی ندارند و در واقع به دنبال تغییر ذائقه مخاطبان و ترویج مفاهیم ضد دینی هستند و هرچه به سمت وهن مقدسات پیش بروی جایگاه بهتری می یابی و بر همین مبنا نابودی انسانیت جزء برنامه های تولیدی سینمای غرب است و از اونجایی که سرمایه داری قبله آمال آنها به شمار می رود هر رویکردی که به کسب بیشتر سود کمک کند استقبال می کنند و مطابق با همین شیوه نگاه تمام تلاش خود را در اخلاقی و موجه نشان دادن آموزه های خود به کار می برند و به ترویج مسایل غیر اخلاقی در سطحی کلان می پردازند تا دیگر تقیدی باقی نماند و گروهی از هنرمندان ایرانی نیز دانسته و ندانسته سرسپرده شرکت های غارتگر و بنگاههای مروج بی دینی شده اند؛ یعنی دنباله رو کلیشه های غربی شده ایم بدون این تصور که راه غرب به مفسده می انجامد.

خوش نظر تاکید کرد: در قالب سینمای غرب، شیطان به اسم انسان، جامعه را نابود می کند و در این انگاره، انسان چون خدایی دانسته می شود که باید او را پرستید و طبق این رویکرد به اصالت فرد تاکید می کنند تا ذهن جهان هستی را از وحدانیت و توحید به شرک برسانند و همه آن اصولی را که اسلام به جهان عرضه کرد با جلوه نمایی بصری و تصویرسازی پر رنگ و لعاب از جهان آخرت و برزخ به سخره می گیرند و چنان این کار را هنرمندانه انجام می دهند که گویی به تمامی آن زوایا اشراف کامل دارند.

وی خاطر نشان کرد: در مقابل این رویکرد نیز افرادی با تعهد و گرایش به مبانی دینی هستند که در راه فرهنگسازی دینی تلاش می کنند و در تولیدات هنری خود به مبانی دینی هنر توجه ویژه دارند و از آنجایی که در تعریف مرزهای اخلاقی دین نظر می اندازند در کارهای خود توجهی موثر به قالب سازی دین در عرصه هنر دارند و از آنجا که امروزه تمامی ابعاد زندگی انسان عرصه نبرد میان حق و باطله و انسان و شیطان در تقابل ارزشهای انسانی ونمادهای شیطانی به جنگی فراگیر روی آورده اند و سینما با قدرت بالایی که در تسخیر اذهان و افکار عمومی دارد به عنوان کارآمدترین ابزار در این میدان به کار گرفته می شود.

این کارشناس علوم قرآنی افزود: سینمای غرب برای ترویج بی دینی، اسلام هراسی، ناامیدی و اباحی گری نقش راهبردی دارد و هالیوود در تلاشی چند دهه ای به ترسیم این زاویه نگاه در فیلم های خود مشغول است و جای سوالی باقی است که چرا عده ای از سینماگران ایرانی پیرو آنها شده و چون آنها فکر می کنند و توجهی به قالب محتوایی آنچه قبله آمال قرار داده اند نیستند و از آنجایی که هرچه پیام های یک فیلم بیشتر و عمیق تر باشد آثار آن در فرهنگ جامعه ماندگارتر خواهد بود و ما برای دوام سینمای اسلامی باید به سوژه های اخلاقی قرآن توجه بیشتری داشته باشیم اما اغلب فیلم هایمان فرهنگ منفی را مطرح می کنند و به الگوهای مثبت کمتر می پردازند یعنی تلاش دارند تا با نمایش نقاط ضعف، مخاطب را به فکر وادارند و تاثیر مثبت بگذارند اما این باعث استقرار تفکری می شود که به جامعه با دیدی تشکیکی و بدبینانه می نگرد و کمتر به نقاط روشن زندگی مردم توجهی دارد و در واقع با این تلخی نگری مفرط جامعه را به سمت نومیدی و بدبینی پیش می بریم و در این نگاه الگوهای مثبت نادر هستند و آدم خوب در جامعه پیدا نمی شود.

خوش نظر بیان کرد: اساس تعامل در جامعه اسلامی اعتماد و حسن ظن است و سینمای ایران باید اعتماد را میان جامعه و مدیران ایجاد کند و با ترویج قانونگرایی، تقید و پای بندی، نقاط قوت نظام و جامعه را بیان کند تا افتخار در دلها ایجاد شود اما در همه زمینه ها برعکس عمل کرده ایم و تنها راه برای برون رفت از این وضعیت آشناسازی جامعه هنری با فرهنگ قرآن و الگوهای اهل بیت است تا بتوانند با یک تولید دینی منشا اثر بشوند و با ایجاد بصیرت اجتماعی به قابی مناسب برای ارایه دین در بستر هنر برسند و تا وقتی هنرمندان ایرانی با این فرهنگ متعالی آشنا نباشند نمی توانند فیلم های ماندگار پرمخاطب تاثیرگذار قرآنی و اسلامی که خالی از تکلف باشد بسازند و هنر سینما وقتی اسلامی خواهد شد که با اخلاص، تعهد و آگاهی قرآنی آمیخته شود.